Zondag 17 september heeft de 35-jarige kaatser Kor Zittema uit Beetgum zijn kaatswant aan de telegraaf gehangen. Het zit er op, aan een mooie kaatscarrière van tien jaar hoofdklasse is een einde gekomen. Kor heeft er naar uitgezien, al heeft hij dat naar de buitenwacht aardig weten te verbloemen. Hij kaatste nog steeds erg goed en won in zijn afscheidsjaar met Taeke Triemstra en Johan van der Meulen de PC. Daardoor bleef het plezier om te blijven trainen. En hij kreeg de volledige steun van zijn vrouw, oud kaatster Willy Terpstra. "Als zij er niet achter stond was het niets geworden. Maar ik heb er nu wel schoon en schoon genoeg van. Ik wil nu van mijn dochtertje gaan genieten." Toch blijft hij op de kaatsvelden komen, maar dan als analyserend coach van zijn oude maten.

Start
Op tienjarige leeftijd kwam Kor in zijn woonplaats Hallum in contact met de kaatssport. Met leeftijdgenootjes als Pieter van Tuinen, Sybren Gerbens en Johan Boersma gingen ze wekelijks met een van de ouders naar een wedstrijd. Een winnaarstype was Kor niet. "In de jeugd had ik geen talent." Aan het eind van zijn tienerjaren is Kor op het niveau van tweede klasse kaatser gestopt. "Er kwamen andere interesses en ik liep een spierscheuring in de schouder op. Daarna was het elke keer erg pijnlijk en ben ik gestopt met kaatsen."

Andere sporten trokken Kor. Als voetballer drong hij door tot het eerste elftal van Wyckels Hallum. Maar ook in het tafeltennis heeft Kor enkele jaren zijn ambities getoond. "Ik heb een goed balgevoel en kan daardoor in veel balsporten goed uit de voeten." Kor heeft een krachtsport als karate beoefend om lenigheid, kracht en uithoudingsvermogen op te doen. Ook heeft Kor op "Bloemketerp" getraind om de schouder, eigenlijk de gehele romp en de bovenbenen sterk te krijgen en te houden. "Dat is voor de kaatssport ook belangrijk en daarom doe ik dat nu nog. Je blijft fit en bent daardoor minder gevoelig voor blessures."

Zelfs in de autocross is Kor actief geweest. Daar heeft hij nog steeds een band mee. Zijn grootste hobby is zijn gele VW-Scirocco TS uit 1974, de een na oudste in Nederland. "Een Scirocco is de mooiste auto die er is." Om de auto te onderhouden koopt hij regelmatig oude Scirocco’s op. Hij haalt daar af wat hij nodig heeft en de rest gaat naar een autocrosser.

Herstart
Op zijn 24^ste pakte Kor de kaatshandschoen op een ledenpartij weer eens op. Tot zijn eigen verrassing had hij geen last van de schouder. Daarna heeft hij in de regio meerdere ledenpartijen gekaatst. "De schouder hield het goed. Ik ben toen weer gericht gaan trainen om te proberen in de hoofdklasse te komen." Daar is hij na anderhalf jaar in geslaagd. In 1997 begon hij zijn carrière in de hoofdklasse met Reinoud Monsma en Chris Wassenaar. Hij nam de plaats in van Hotse Rusticus. "Wij konden meedoen aan voorwedstrijden, een vrije formatie topwedstrijd in Berlikum. Die wonnen wij en daarna mochten wij naar de hoofdklasse."

Dieptepunt
In 1998 vormde Kor een partuur met Pieter van Tuinen en Chris Wassenaar. "Dat was een toppartuur dat veel won." Daar raakte hij op een sneue manier uit. In 1998, na de PC waar ze tweede werden, viel Kor tijdens de dinsdagtraining voor de Freule op zijn schouder, hetzelfde waar hij eerder zoveel last van had gehad. De schouder schoot uit de kom, waardoor spieren en banden stevig werden opgerekt. "De huisarts schreef zes weken rust voor. Dat zag ik helemaal niet zitten. Ik heb toen elders hulp gezocht. Dokter Strikwerda adviseerde specifieke pijnstilling en dagelijks therapie. Watto van der Velde, destijds fysiotherapeut van Cambuur, heeft me toen in vier weken weer speelklaar gemaakt. Het gevolg was wel dat mijn plaats in het partuur inmiddels door een ander was ingenomen. Dat vond ik heel erg. Anders hadden we nog veel kunnen bereiken."

Toppartuur
Kor kaatst voor het vijfde seizoen met Taeke Triemstra. Zij liggen elkaar erg goed, in en buiten het veld. In 2006 is Johan van der Meulen hen komen versterken. Dat partuur ziet Kor als het sterkste waarin hij gekaatst heeft. Het maakte zijn afscheidsseizoen 2006 tot het beste uit zijn carrière. Veertien overwinningen, waaronder de PC. Die prijs ontbrak nog op zijn erelijst.

De dagen, zelfs weken erna is Kor aan de zege herinnerd. De omstanders hebben er voor hem een gigantische ervaring van gemaakt. "De reacties waren onvoorstelbaar, zoveel felicitaties, kaartjes, e-mailtjes, bloemen. Op plaatsen waar we daarna kaatsten wilde iedereen die dat nog niet had gedaan ons nog feliciteren. Tijdens de warming-up kwamen mensen naar ons toe. De wedstrijdvoorbereiding schoot er daardoor soms bij in. Dat was wel eens vervelend, maar het hoort er nu eenmaal bij."

Volgens Kor is het succes dit jaar een combinatie van ervaring, talent, rust en teamgeest. "Ieder afzonderlijk zijn we geen echte toppers, maar met ons drieën vormen we een heel goed team. Dat is onze kracht. Er heerst een bepaalde chemie, een motivatie, een roes. We kaatsen geconcentreerd en scherp, maar wel met een zekere ontspanning en een lach. Het geheel geeft ons een positieve drive die van binnenuit komt."

Niet onbelangrijk in het succes is de rol van trainer Durk van der Leest. Deze bescheiden sportleraar aan het CIOS weet een geweldig enthousiasme en een sterke gedrevenheid over te brengen. "Die gedrevenheid nemen we mee naar de wedstrijd en dan staan drie personen in het veld die goed met elkaar kunnen opschieten."

Oorlog maken
Kor ziet zijn rol in dit partuur als voor-inse beperkt. Ondanks een groot spelinzicht kan hij, naar eigen zeggen, geen stempel op het spel drukken. "Ik maak mijn paadje schoon, maar als mijn maten iets minder zijn kunnen we gemakkelijk verliezen. Als ik minder ben en mijn maten zijn goed, dan kunnen we best nog winnen. Dat is soms frustrerend, vooral als je zelf heel goed bent. Je moet dan maar positief blijven en proberen je maten er weer bij te krijgen." Proberen het tij dan te keren door ‘oorlog te maken’ ligt niet in zijn aard. Er zijn kaatsers die ten koste van alles willen winnen, soms bij het gemene en oneerlijke af. Als ze van het veld afgaan zijn het weer vrienden. "Dat kan ik niet, ‘oorlog maken’. Het past ook niet bij mij. Maar ik vind dat wel een goede winnaarsmentaliteit. Ik kan er ook goed mee omgaan als ik een dergelijke tegenstander heb, ik ga er beter door kaatsen."

Kaatsontwikkelingen
In de tienjarige carrière van Kor Zittema heeft het kaatsen zich wel sterk ontwikkeld. "De kaatsers zijn nu meer en beter getraind dan toen ik in de hoofdklasse begon. We hebben ook beter materiaal en er wordt sneller en directer gekaatst. Door de commercialisering is alles veel strakker geworden. Er is weinig ruimte meer voor gekkigheid." Wel heeft hij de publieke belangstelling terug zien lopen. Volgens Kor komt dat doordat de mensen in het weekeinde minder tijd hebben om naar een sportwedstrijd te gaan, de kosten te hoog zijn en het kaatsen niet meer zo aantrekkelijk is. Om het kaatsen aantrekkelijker te maken moet volgens Kor het aantal parturen worden verminderd en de wedstrijdopzet veranderd worden. "Je zult naar vier, hooguit acht parturen toe moeten. Je krijgt daardoor een kortere wedstrijddag. De beste parturen laat je in een soort Champions League spelen. Door continu tegen sterke parturen te kaatsen krijg je een hoger niveau. De trainingen zullen ook op een hoger niveau gebracht moeten worden door overal met echte trainers en coaches te werken."

‘after-sales’
Na zijn nu afgesloten carrière zal Kor zich daar sterk voor maken. Zoals hij in het kaatsen zijn doelen heeft bereikt -"het afvinken na een gewonnen wedstrijd, dat is het mooiste wat er is"- zo zal hij ook vanaf de zijlijn en achter de schermen zijn doelen blijven nastreven. Kor blijft bij de kaatssport betrokken, maar meer op de achtergrond. "Ik blijf bij het team betrokken. Ik ga wedstrijden analyseren om in de trainingen te verwerken. Alleen bij structurele fouten in een partij kom ik ertussen. Daarnaast ga ik me vooral bezighouden met randverschijnselen als sponsorwerving, sponsorverplichtingen en het verzorgen van clinics bij verenigingen. De jongens hoeven zich dan alleen nog maar op het kaatsen te concentreren." Als commercieel manager is hem dat wel toevertrouwd.