|
Columns op deze
pagina mogen worden gedownload en/of gekopieerd en geplaatst in uw
eigen clubblad.
De redactie stelt daarbij als voorwaarde dat
U de volgende bron en auteur vermeld:
www.nwfregiosport.nl en www.brambrouwer.nl .
Tevens dient u de auteur per e-mail te
laten weten dat u het artikel plaatst. Voor elk ander gebruik is
toestemming van de auteur nodig.
27 februari 2010
Oorzaak
of schuld
Open brief aan Gerard
Kempkers
MANTGUM
- Gerard,
we hebben allemaal gezien hoe het Sven is vergaan tijdens zijn
Olympische 10 kilometer. Het is vreselijk om als sportcoach de oorzaak
te zijn, dat een pupil zijn gouden medaille misloopt. Ik ben bang
dat velen over je heen gaan vallen, volgens mij onterecht. Als
(sport)psycholoog zag ik een goede coach en een rijder die zijn
coach vertrouwde. Een tandem om trots op te zijn. Ik zal het
uitleggen.
Als ex-schaatscoach weet ik hoe je vanuit jouw positie tegen de
voorgaande bocht aankijkt. Je zag Skobrev in de binnenbaan, terwijl
hij in de buitenbaan reed. In de psychologie noemen we dit een
visuele vertekening: je ziet iets anders dan de werkelijkheid. Dit
ontstaat als onze hersenen het beeld van onze ogen verkeerd
interpreteren. Voorbeeld: Je zit in een stilstaande trein, terwijl
er naast je een trein vertrekt. Vrijwel iedereen weet dat het dan
kan lijken alsof jouw trein vertrekt.
Waarnemingsfouten hebben we niet bewust in de hand, zeker niet
binnen fracties van seconden. Dit kwam ondermeer omdat het Olympisch
protocol je geen assistent toeliet, zodat je zelf op het whiteboard
moest schrijven. Je had (te) weinig tijd om je waarneming bij te
stellen. Je hebt adequaat op jouw waarneming gereageerd, onwetend
dat ze fout was. Je noteerde de voorsprong van Sven op Lee,
beoordeelde dat als Skobrev op de binnenbaan rijdt, hij op de
kruising naar buiten moet en Sven dus naar de binnenbaan moet.
Vervolgens heb je Sven zijn voorsprong en de baanwijziging
aangegeven. Deze afwegingen moest je in een split-second maken.
Volgens mij was het dan ook eerder een reflex, samengesteld uit
jaren coachmanschap, dan een bewuste beoordeling. Dergelijke
beoordelingen geven we pas achteraf een betekenis, daar had je op
dat moment geen tijd voor. Voor mij ben je een perfecte coach als je
dit zo snel op een rijtje
kunt zetten. Vervolgens twijfelde Sven. Hij koos voor jouw
aanwijzing. Sven vertrouwde zijn coach, ondanks dat hij uitstekend
zijn eigen boontjes kan doppen.
De
combinatie van een goede coach en een zelfstandige sporter met
vertrouwen in zijn coach, is waarschijnlijk een van de pijlers van
Svens successen. Het is logisch dat Sven in eerste instantie boos op
je was. Maar de manier waarop jullie beiden later reageerden, was
klasse. Samengevat: ik zag een adequaat reagerende coach en een
sporter die daar volledig op vertrouwde. Helaas was de reactie van
de coach gebaseerd op een vertekende waarneming. Dat is echter een
normaal menselijk falen, met gelukkig meestal minder heftige
gevolgen.
Gerard
ik hoop van harte dat deze gebeurtenis, hoe heftig ook, geen breuk
tussen jou en Sven zal geven. Zo’n breuk zou wel eens nadelig
kunnen zijn voor Svens toekomst. Jouw baas, de TVM-directie, wil ik
meegeven: ‘als ik een schaatsploeg zou opzetten, jij boven aan
mijn lijstje met beoogde trainers staat’. Niet voor niets sprak ik
in het begin van dit stukje over oorzaak
en niet over schuld.
Drs.
Bram Brouwer
(sport)psycholoog en mediator
|